lunes, 18 de julio de 2011

Ya no quiero ser yo.

No se el porque, ahora soy así.. Tal vez deba a empezar a reconocerlo y aceptarme sin lagrimas ni lamentos, que el pasado, pasado esta y ahora solo me queda el presente y en este, estoy yo. Solo yo contra mi, un duelo en el cual el vencedor, se quedara, el otro marchara para no volver jamas. Y mi conciencia, un espectador, que ansia ver el combate. Un combate que hace años se anuncio y tal ve dure unos cuantos años más. 

Una presión me aparece en el cuerpo, acompañado de un cosquilleo no muy agradable. Empieza a subir, poco a poco hasta encontrarse con el pecho y ahí es cuando aparece el malestar. Sensación de ahogo, de no poder más. El cuerpo me pesa y hasta se reproduce un hormigueo, no estoy bien. Mi cabeza va a estallar en cualquier momento... 3,2,1.....Pinchazos, malestar en general. La ansiedad ya ha llegado a mi cuerpo y no se ira.

Pensamientos incoherentes alcanzan mi madurez. Mi mente desequilibrada, me quiere a mi. Reproches hacia mi yo. 

Vida de actriz, vivo en un guion, esta no soy yo. Mi vida, una obra que nunca se estrenara porque no se sabe el final Y 2 caminos que escoger y no se sabe quien es quien. Solo falta una moneda o a mi para elegir. Mi consciente ayudara mi inconsciente no escuchara y menos se enterara. 

Que hacer, para seguir en vida ? y no morir en el intento ? Ser así no me ayuda a seguir.

1 comentario:

  1. carinyuu!! tot bé!!
    Bueno també desapareguda! he estat fota de bcn
    hem de parlar que t'haig d'explicar moooolt!!!
    torna al facebook o algu!! jajaja
    o vine'm a veure jope!!!
    esperu que tot be preciosa et trobo molt a falar! no tinc manera de comunicarme am ningu si no es x internet i mol de tan en tan xd jajaja
    testimu reinaaaaaaa(L)

    ResponderEliminar